Ogłoszenie

Zwiń
No announcement yet.

CANAL+ - opisy filmów

Zwiń
Temat został zamknięty
X
Ten wątek został przyklejony.
X
X
  • Filtruj
  • Czas
  • Pokaż
Clear All
new posts


  • © Vertigo Productions –Pathé Production –M6 Films –Lorette Distribution

    NOWY JORK I MY
    (Nous York)
    Komedia, Francja, 2012
    Reżyseria: Hervé Mimran, Géraldine Nakache
    Obsada: Leïla Bekhti, Géraldine Nakache, Manu Payet , Nader Boussandel, Baptiste Lecaplain

    Trzydziestokilkuletni Michaël (Manu Payet), Nabil (Nader Boussandel) i Sylvain (Baptiste Lecaplain) postanawiają zrobić wspólnej przyjaciółce Samii urodzinową niespodziankę. W tym celu udają się do Nowego Jorku, gdzie dziewczyna wraz z przyjaciółką Gabrielle (Géraldine Nakache) przeniosły się kilka lat wcześniej. Samia dzieli piękny apartament ze znaną amerykańska aktorką, której jest asystentką. Gabrielle ma bardziej przyziemną pracę w niewielkim domu starości. Na miejscu okazuje się, że relacje piątki przyjaciół po latach i w nowych okolicznościach uległy zmianie.
    PREMIERA: CANAL+, środa, 19 lutego 2014, 21:00

    Komentarz



    • FOT. MONOLITH FILMS

      KULA W ŁEB
      (Bullet in the Head)
      Film akcji, USA, 2012
      Reżyseria: Walter Hill
      Obsada: Sylvester Stallone, Sung Kang, Jason Momoa, Weronika Rosati

      Zawodowy zabójca Jimmy Bobo (Sylvester Stallone) staje się sprzymierzeńcem młodego nowojorskiego detektywa, Taylora Kwona (Sung Kang). Choć pochodzą z różnych światów i zupełnie do siebie nie pasują, coś ich łączy – obaj stracili partnerów i poszukują tego samego człowieka - Keegana (Jason Momoa). Prowadzą dochodzenie, przemierzają obskurne zaułki i likwidują każdego, kto staje im na drodze. Trop prowadzi ich z ulic Nowego Orleanu aż do najwyższych szczebli władzy w Waszyngtonie. „Kula w łeb" jest inspirowana francuskim komiksem „Du plomb à la tête" autorstwa Matza i Colina Wilsona. W filmie twórców „Niezniszczalnych" i „Sherlocka Holmesa" po przeciwnych stronach barykady staje weteran kina akcji Sylvester Stallone („Rambo", „Rocky") i wschodzą gwiazda kina akcji Jason Mamoa („Conan Barbarzyńca", serial „Gra o tron". W roli prostytutki Loli wystąpiła Weronika Rosati.
      PIĄTKI Z TWARDZIELAMI
      PREMIERA: CANAL+, piątek, 21 lutego 2014, 22:10

      Komentarz



      • © 2012 Twentieth Century Fox Film Corporation and DreamWorks II Distribution Co., LLC. All rights reserved.

        LINCOLN
        (Lincoln)
        Biograficzny, USA, 2012
        Reżyseria: Steven Spielberg
        Obsada: Daniel Day-Lewis, Sally Field, Tommy Lee Jones, Joseph Gordon-Levitt, David Strathairn, Hal Holbrook, James Spader, Tim Blake Nelson, Jackie Earle Haley, Jared Harris

        Stany Zjednoczone, rok 1865, ostatnie miesiące sprawowania urzędu świeżo wybranego na drugą kadencję prezydenta Abrahama Lincolna. Jego elekcja cztery lata wcześniej była jednym z powodów wybuchu krwawej wojny domowej, zwanej secesyjną. Lincoln za wszelką cenę chce zjednoczyć naród. Uważa, że wprowadzenie do konstytucji 13. poprawki, gwarantującej zniesienie niewolnictwa umożliwi uratowanie Unii. Napotyka na duży opór, głównie mieszkańców konserwatywnego Południa. Tym bardziej, że 1 stycznia 1863 roku podpisał Proklamację Emancypacji, kontrowersyjny dokument wyzwalający niewolników na terytorium konfederatów. Determinacja prezydenta przynosi efekt. 31 stycznia 1865 roku Izba Reprezentantów przyjmuje w końcu poprawkę, choć większością zaledwie trzech głosów. Wkrótce wojska konfederacji poddają się i wojna się kończy. Kilka tygodni później Lincoln zostaje zastrzelony przez zamachowca.

        „Lincoln” w reżyserii Stevena Spielberga nie jest superprodukcją o wojnie secesyjnej, lecz kameralną opowieścią o kilku pierwszych tygodniach 1865 roku i wysiłkach dyplomatycznych Abrahama Lincolna zmierzających do zniesienia niewolnictwa w Stanach Zjednoczonych. Niewielu jednak wie, że 16. prezydent nie był w pierwszej kolejności abolicjonistą, tylko patriotą. Jego nadrzędnym celem było powtórne zjednoczenie kraju, który podzieliła krwawa wojna domowa wkrótce po objęciu przez niego urzędu. „Gdybym mógł ocalić Unię nie uwalniając ani jednego niewolnika, zrobiłbym to. (…) To, co robię w sprawie niewolnictwa i kolorowej rasy, robię dlatego, że moim zdaniem pomoże to ocalić Unię” – pisał. Spielberg marzył o nakręceniu filmu o Lincolnie od lat. Krytycy zarzucali reżyserowi, że wystawił laurkę prezydentowi. Bo choć pokazuje trudny charakter Lincolna, z którym dzielnie radzi sobie jego żona Mary Todd, to jest to przede wszystkim opowieść o niezłomnym polityku i błyskotliwym dyplomacie, który swoją determinacją zmienił bieg historii.

        W wywiadach Spielberg mówił, że o zrealizowaniu projektu zadecydowała długo wyczekiwana zgoda Daniela Day-Lewisa na zagranie głównej roli. Laureat Oscarów za „Moją lewą stopę” i „Aż poleje się krew" ponownie perfekcyjnie wcielił się w postać, zatracając przy tym swoje osobiste cechy. Dzięki tej roli przeszedł do historii jako pierwszy aktor, który zdobył trzy Nagrody Akademii za pierwszoplanową rolę i szósty posiadający więcej niż dwie statuetki. Aktorstwo jest zresztą jedną z największych zalet filmu. Nominacje do Oscara zdobyli również Sally Field („Norma Rae", „Miejsca w sercu") za rolę żony Lincolna i Tommy Lee Jones („Ścigany"), który wcielił się w senatora Thaddeusa Stevensa. W filmie zobaczyć można również Davida Strathairna („Good Night and Good Luck"), Josepha Gordona-Levitta („Incepcja"), Jamesa Spadera („Seks, kłamstwa i kasety wideo"), Hala Holbrooka („Wszystko za życie") czy Jackie Earle Haley („Małe dzieci"). Szóstą nominację do Oscara zdobył również za rewelacyjne zdjęcia do „Lincolna” Janusz Kamiński, który wcześniej współpracował ze Spielbergiem jako operator m.in. przy „Liście Schindlera" i „Szeregowcu Ryanie", za które otrzymał statuetki Akademii Filmowej.
        FILMY OSCAROWE
        PREMIERA: CANAL+, sobota, 22 lutego 2014, 21:00

        Komentarz



        • TM & © 2012 BBC

          BEZ WYTCHNIENIA
          (Restless)
          Miniserial, Wielka Brytania, 2012, 2 odc. x 90’
          Reżyseria: Edward Hall
          Obsada: Michelle Dockery, Hayley Atwell, Charlotte Rampling, Rufus Sewell

          Świat Ruth Gilmartin zostaje wywrócony do góry nogami, gdy dowiaduje się, że jej matka jest z pochodzenia Rosjanką, a w czasie wojny była szpiegiem brytyjskiego wywiadu.

          Latem 1976 roku Ruth Gilmartin (Michelle Dockery) odwiedza matkę, która mieszka na angileskiej prowincji. Sally (Charlotte Rampling) chce wyznać córce, że od 30 lat prowadził podwójne życie. Przyznaje, że naprawdę nazywa się Eva Delectorskaya, a w czasie wojny szpiegowała na rzecz brytyjskiego wywiadu. Jej historia zaczyna się w Paryżu w 1939 roku. Eva (Hayley Attwell) zostaje zrekrutowana do służb przez intrygującego Lucasa Romera (Rufus Sewell). Podczas szkolenia wybucha między nimi romans, jednak wkrótce muszą się rozstać. Romer wysyła dziewczynę do USA z ważną misją wciągnięcia sojusznika w wojnę. Operacja nie udaje się, załapana w pułapkę Eva musi uciekać i ukrywać się przez kolejne lata. Teraz chce to zmienić i postanawia z pomocą córki odnaleźć Lucasa Romera, aktualnie barona Mansfielda of Hampton Cleeve (Michael Gambon).

          Dwuczęściowy miniserial BBC i Sundance Channel „Bez wytchnienia” jest adaptacją powieści Williama Boyda, który napisał też do niego scenariusz. – „Możliwość przeniesienia na ekran powieści w formie 3-godzinnego miniserialu jest luksusem, który daje tylko telewizja” – mówi Boyd. Dzięki temu autor nie tylko opowiada czarującą historię o miłości i zdradzie, ale rzuca też światło na jeden z mało znanych aspektów II wojny światowej, jakim są stosunki brytyjskich i amerykańskich tajnych służb w tym okresie. Reżyserią zajął się Edward Hall (seriale „Downton Abbey”, „Królestwo”). Na planie z lat 40. w roli Evy i Lucasa spotkali się Hayley Atwell („Captain America: Pierwsze starcie”, „Księżna”) i Rufus Sewell („Iluzjonista”, „Mroczne miasto”), którzy kilka lat wcześniej grali wspólnie w znanym widzom CANAL+ serialu „Filary ziemi”. W latach 70. Evę i Lucasa zagrali Charlotte Rampling („Melancholia”, „Basen”) oraz Michael Gambon (seria „Harry Potter”, „Ósma strona”). W córkę Evy - Ruth Gilmartin - wcieliła się znana z serialu „Downton Abbey” Michelle Dockery.
          PREMIERA CZ. 1: CANAL+, niedziela, 23 lutego 2014, 21:00
          Ostatni raz edytowany przez Paweł_nc+; 2014-02-26, 18:43.

          Komentarz



          • © 2012 Godfrey Entertainment, Inc. ALL RIGHTS RESERVED.

            NITRO CIRCUS: FILM
            (Nitro Circus: The Movie)
            Komedia, document, USA, 2012
            Rezyseria: Gregg Godfrey, Jeremy Rawle
            Obsada: Gregg Godfrey, Jeremy Rawle, Travis Pastrana, Jolene Van Vugt

            „Nitro Cir¬cus" to nazwa grupy ry¬zy¬kan¬tów, któ¬rzy na ro¬we¬rach, hulajnogach, motocyklach, deskorolkach, w sa¬mo¬cho¬dach i na wóz¬kach in¬wa¬lidz¬kich po¬ko¬nują prawa fi¬zy¬ki, nie¬rzad¬ko narażając ży¬cie. Na ich czele stoi Travis Pastrana, uważany przez wielu za jednego z największych ryzykantów świata. W filmie można zobaczyć skoki na małych rowerkach z wysokiego budynku na drugi, o metrów wyższy, zmagania różnych pojazdów na specjalnie skonstruowanych rampach i próby pobicia nieoficjalnych rekordów świata w koziołkowaniu samochodem. Niektóre sceny są wyjątkowo spektakularne, zwłaszcza jeśli są filmowane w zwolnionym tempie, z kilku ustawionych w różnych miejscach, pod różnymi kątami kamer. W grudniu 2013 roku „Nitro Circus” można było zobaczyć na żywo na warszawskim Stadionie Narodowym.
            PREMIERA: CANAL+, poniedziałek, 24 lutego 2014, 21:00

            Komentarz



            • © SPI International Polska Sp. z o.o.

              PROJEKT DINOZAUR
              (The Dinosaur Project)
              Przygodowy, science fiction, Wielka Brytania, 2012
              reżyseria: Sid Bennett
              obsada: Richard Dillane, Matthew McKane, Natasha Loring

              Ojciec (Richard Dillane) i syn (Matthew McKane) wraz z ekipą telewizyjną wyruszają na ekspedycję do Konga. Chcą odnaleźć tajemnicze wodne stworzenie, tymczasem znajdują dinozaury, które uważano za wymarłe miliony lat temu. Wyprawa staje się walką o przetrwanie.
              PREMIERA: CANAL+, wtorek, 25 lutego 2014, 21:00

              Komentarz



              • © Kino ŒŚwiat 2014

                ŻYCIE TO NIE BAJKA
                (Das Leben ist nichts für Feiglinge/Life’s No Piece of Cake)
                Dramat, Niemcy, 2012
                Reżyseria: André Erkau
                Obsada: Wotan Wilke Möhring, Helen Woigk, Christine Schorn, Frederick Lau

                Markus Färber (Wotan Wilke Möhring) po śmierci żony zostaje sam z 15-letnią córką, Kim (Helen Woigk). Oboje nie radzą sobie ze stratą. Markus udaje, że życie toczy się dalej normalnym trybem, Kim nie mogąc sobie samotnie poradzić z żałobą ucieka z kolegą do Danii, gdzie kiedyś całą rodziną spędzali wakacje. Markus w towarzystwie swojej matki (Christine Schorn) wyrusza na poszukiwania.
                PREMIERA: CANAL+, środa, 26 lutego 2014, 21:00

                Komentarz



                • FOT. MONOLITH FILMS

                  PARKER
                  (Parker)
                  Film akcji, USA, 2013
                  Reżyseria: Taylor Hackford
                  Obsada: Jason Statham, Jennifer Lopez,Michael Chiklis

                  Parker (Jason Statham) to profesjonalny złodziej, jeden z najlepszych na świecie. Doskonale przygotowany, konsekwentny, nieugięty przestępca z zasadami. Nigdy nie okrada ludzi, których na to nie stać, i nie robi krzywdy tym, którzy na to nie zasługują. Pewnego razu sam staje się ofiarą zdrady. Po udanym skoku kumple zabierają łup, a Parkera zostawiają na śmierć. Jednak udaje mu się przeżyć. Po powrocie do zdrowia chce sprawić, aby byli przyjaciele pożałowali swojej nielojalności. Kiedy dowiaduje się, że planują kolejny skok, jedzie do Palm Beach, gdzie w przebraniu bogatego Teksańczyka opracowuje plan zemsty. Tam łączy siły z piękną, sprytną i ambitną agentką nieruchomości, Leslie (Jennifer Lopez).

                  Kultowy antybohater Parker narodził się w 1962 roku na kartach bestsellerowego kryminału Donalda E. Westlake’a „Godzina zemsty”. W tamtych czasach czarny charakter zwykle ginął na końcu książki. I tak też uczynił Westlake z Parkerem. Dopiero wydawca „Godziny zemsty” namówił pisarza, by pozwolił bohaterowi przeżyć na wypadek kontynuowania opowieści. W rezultacie Westlake, płodny pisarz, który pod własnym nazwiskiem i licznymi pseudonimami napisał ponad 100 książek, 24 z nich poświęcił Parkerowi, brutalnemu, nieugiętemu, ale na swój sposób prawemu złodziejowi. Po 17. powieści Westlake zrobił sobie 23-letnią przerwę od Parkera, by w 1997 roku go reaktywować i napisać kolejne 8 powieści. Jedną z nich - „Flashfire” – postanowił zaadoptować Taylor Hackford („Adwokat diabła”, „Ray”). W filmie tytułowa postać gra Jason Statham, a partneruje mu Jennifer Lopez. W epizodycznej roli pojawia się Nick Nolte.
                  PIĄTKI Z TWARDZIELAMI
                  PREMIERA: CANAL+, piątek, 28 lutego 2014, 21:00

                  Komentarz



                  • BORAT - PODPATRZONE W AMERYCE, ABY KAZACHSTAN RÓSŁ W SIŁĘ, A LUDZIE ŻYLI DOSTATNIEJ
                    (Borat: Cultural Learnings of America for Make Benefit Glorious Nation of Kazakhstan)
                    komedia, USA, 2006
                    reżyseria: Larry Charles
                    występują: Sacha Baron Cohen

                    Dziennikarz kazachskiej telewizji Borat Sagdijew (Sacha Baron Cohen) zostaje delegowany przez swój rząd do USA, by sprawdzić na czym polega fenomen Ameryki. W jego rodzinnej wiosce panują dość dzikie obyczaje: sypia się z rodzeństwem, a chorych psychicznie trzyma w klatkach. Borat trafia więc do kraju, w którym wszystko wydaje mu się niesamowite, niemal kosmiczne. Dla Amerykanów jest przybyszem z bliżej nieokreślonego Wschodu i półgłówkiem. Traktują go z przymrużeniem oka i łatwo rezygnują przy nim z politycznej poprawności, śmiało wyrażając swoje prawdziwe poglądy. Okazuje się, że chętnie karaliby homoseksualistów śmiercią i nie mieliby nic przeciwko przywróceniu niewolnictwa. Borat w pełni te poglądy podziela i dziwi się na przykład, że w USA nie strzela się do Żydów. Nie chce też wsiąść do samolotu, bo „Żydzi mogą przecież powtórzyć zamach z 11 września”. Dzielny Kazach chce połączyć narodową misję z osobistym interesem. Po obejrzeniu jednego z odcinków „Słonecznego patrolu”, zachwycony walorami Pameli Anderson i przekonany o jej dziewictwie wyrusza, aby się jej oświadczyć i zgodnie z tradycją Kazachstanu założyć na głowę jutowy worek.

                    „Borat: Podpatrzone w Ameryce, aby Kazachstan rósł w siłę, a ludzie żyli dostatniej” to bez wątpienia jeden z najbardziej kontrowersyjnych obrazów 2006 roku. Wyreżyserował go Larry Charles, scenarzysta, producent i początkujący reżyser, który zadebiutował w 2003 roku filmem „Jeźdźcy Apokalipsy” według scenariusza Boba Dylana. Rolę Borata zagrał żywiołowo londyńczyk Sacha Baron Cohen, jedna z barwniejszych postaci amerykańskiej telewizji. Cohen, autor scenariusza „Borata”, w swoich programach komediowych realizowanych najpierw dla brytyjskiego Channel 4, a później w USA dla HBO, ma trzy dyżurne wcielenia: bywa hiphopowym pozerem Alem G. albo Brünem, neonazistowskim specjalistą od mody w Austriackiej Telewizji Gejowskiej, a wreszcie Boratem z Kazachstanu. W pełnometrażowym filmie o Boracie Cohen wciela się w półgłówka, seksistę (powtarza m.in. tezę kazachskiego profesora, który odkrył, że kobiety mają mózg jak wiewiórki), homofoba i antysemitę. W rzeczywistości aktor jest londyńskim gentelmanem, pobożnym Żydem, absolwentem Cambridge, gdzie studiował historię oraz bratem psychologa Simona Barona Cohena, słynnego dzięki nowatorskiej teorii na temat autyzmu. Potrafi zagrać człowieka każdej narodowości: w jednym z odcinków swojego programu Cohen sprowokował policjanta, który usunął go z ulicznej manifestacji. Aktor krzyknął do niego wówczas łamaną angielszczyzną: „To dlatego, że ja czarny?”, na co stróż prawa elokwentnie odpowiedział: „Pański kolor skóry nie ma tu nic do rzeczy”. Cohen spotkał pierwowzór Borata podczas jednej z podróży do południowej Rosji. „Nie pamiętam już, jak nazywał się ten facet. Był lekarzem. Od momentu, kiedy go poznałem, przez cały czas płakałem. Był histerycznie zabawny, choć w zupełnie nieświadomy sposób”. Dlaczego więc filmowy Borat został Kazachem? „Wybrałem Kazachstan, bo ryzyko spotkania w USA czy Wielkiej Brytanii kogoś, komu nazwa Kazachstan cokolwiek mówi, jest minimalne” – odpowiada Cohen. Jego Borat mówi jednak językiem dalekim od kazachskiego. To mieszanka hebrajskiego i kilku polskich zwrotów („Dzień dobry”, „Jak się masz?”), których Cohen nauczył się od polskich emigrantów z sąsiedztwa. Po premierze filmu władze Kazachstanu początkowo nie kryły oburzenia. Groziły aktorowi sądem, zapraszały do kraju, aby zobaczył, jak naprawdę wygląda Kazachstan. Później jednak, kiedy „Borat” odniósł spektakularny sukces, rząd Kazachstanu zorientował się, że jest to oryginalna, ale skuteczna akcja promocyjna dla ich kraju.
                    WIECZÓR SPECJALNY: U BARONA
                    CANAL+, niedziela, 23 lutego 2014, 21.55

                    Komentarz



                    • © 2012 Universal Pictures. All Rights Reserved.
                      NĘDZNICY
                      (Les Miserables)
                      Musical, Wielka Brytania, 2012
                      Reżyseria: Tom Hooper
                      Obsada: Hugh Jackman, Russell Crowe, Anne Hathaway, Eddie Redmayne, Samantha Barks, Amanda Seyfried, Helena Bonham Carter, Sacha Baron Cohen, Aaron Tveit

                      Po 19 latach ciężkich robót Jean Valjean (Hugh Jackman) zostaje warunkowo zwolniony. Za sprawą biskupa Myriela (Colm Wilkinson) były skazaniec postawia zacząć życie od nowa. Dzięki srebru od duchownego, pod zmienionym nazwiskiem, staje się właścicielem szwalni i merem w małym francuskim miasteczku. Trafia tam również inspektor Javert (Russell Crowe), który nie wierzy w resocjalizację więźniów, a Valjeana ściga za złamanie zasad zwolnienia warunkowego. Kiedy umiera Fantyna (Anne Hathaway), jedna z pracownic szwalni, Valjean czuje się odpowiedzialny za jej los. Obiecuje zająć się nieślubną córką kobiety - Cosette. Zmuszony do ucieczki przed Javertem, ukrywa się przez lata wraz z dziewczynką w paryskim klasztorze. Tam zastaje ich w 1832 roku powstanie republikanów.

                      „Nędznicy” Toma Hoopera (Oscar za „Jak zostać królem") są adaptacją musicalu, zrealizowanego na podstawie powieści Victora Hugo z 1862 roku. Scenariusz napisał William Nicholson. Muzykę skomponował Claude-Michel Schönberg, a za produkcję odpowiadają Tim Bevan, Eric Fellner oraz Debra Hayward. Zanim widowisko trafiło na wielki ekran, pobiło rekordy na deskach teatrów na całym świecie: najdłużej wystawiany musical wszech czasów (nieprzerwanie od 1985 roku) obejrzało ponad 60 milionów ludzi w 42 krajach i 21 wersjach językowych. Hooper nie chciał jednak nakręcić wiernej ekranizacji przedstawienia, a zbliżyć się w miarę możliwości do oryginału, czyli do powieści. Do filmu dodano zatem wątki, sceny i postacie, których nie ma w musicalu scenicznym.

                      Wszystkie aktorskie partie wokalne były nagrywane bezpośrednio na planie filmowym, a podkład muzyczny był przekazywany aktorom przez mikrosłuchawki. Dało to wykonawcom swobodę interpretacji. Muzykę w wykonaniu 70-osobowej orkiestry podłożono potem, w procesie postprodukcji. Odwrotnie niż przy nagrywaniu typowego soundtracku, w tej ekranizacji orkiestra musiała się dostosowywać do tempa wybranego wcześniej przez wokalistów.

                      Filmowa adaptacja „Nędzników” Hoopera odniosła nie tylko sukces komercyjny - przy budżecie 61 milionów dolarów zarobiła blisko 442. Film został doceniony m.in. trzema Oscarami: dla najlepszej aktorki drugoplanowej (Anne Hathaway), za charakteryzację i dźwięk oraz pięcioma innymi nominacjami, w tym za rolę Hugh Jackmana. Oboje aktorzy włożyli ogromny wysiłek w celu uwiarygodnienia swoich postaci. Hathaway naprawdę obcięła przed kamerą własne włosy, a do sceny agonii straciła w krótkim czasie 11 kilogramów. Jackman do początkowych scen, w których jest galernikiem stracił kilkanaście kilogramów, pracując jednocześnie nad muskulaturą, po czym musiał powrócić do poprzedniej wagi. W filmie role epizodyczne zagrała dwójka wykonawców z londyńskiej premiery musicalu „Les Miserables” z 1985 roku: Colm Wilkinson wystąpił jako biskup Digne (w 1985 Jean Valjean), a Frances Ruffelle jako prostytutka (w 1985 Éponine).
                      FILMY OSCAROWE
                      PREMIERA: CANAL+, sobota, 8 marca 2014, 21:00

                      Komentarz



                      • FOT. MONOLITH FILMS

                        PIĘKNE ISTOTY
                        (Beautiful Creatures)
                        Fantasy, USA, 2013
                        Reżyseria: Richard LaGravenese
                        Obsada: Alden Ehrenreich, Alice Englert, Jeremy Irons, Viola Davis, Emma Thompson, Emmy Rossum

                        Ethan Wate (Alden Ehrenreich) jest zwyczajnym nastolatkiem, który mieszka w Gatlin – małym, nudnym amerykańskim miasteczku w Karolinie Południowej. Od miesięcy śni mu się pewien koszmar. Widzi w nim piękną nieznajomą, której ręki nie może puścić. Pewnego dnia spotyka ją na szkolnym korytarzu. Lena Duchannes (Alice Englert) mieszka w ponurej posiadłości swego wuja Macona (Jeremy Irons), którego mieszkańcy Gatlin uważają za szaleńca i czciciela szatana. Dziewczyna nie szuka towarzystwa rówieśników, a jednak między nią a Ethanem rodzi się uczucie, które dla chłopaka staje się śmiertelnym zagrożeniem. Rodzina Leny jest bowiem od wieków związana z czarną magią, a jej członkom nie wolno wiązać się ze zwykłymi śmiertelnikami.

                        „Piękne istoty” to to pierwsza z serii powieści napisanych przez Kami Garcię oraz Margaret Stohl, a jednocześnie światowy hit czytelniczy, który długo utrzymywał się na prestiżowej liście bestsellerów „New York Timesa”. Książkę przetłumaczono na 28 języków i wydano w 37 krajach świata. Ekranizacji książki podjął się Richard LaGravanese, znany jako scenarzysta takich produkcji, jak „Fisher King” Terry’ego Gilliama czy „Co się wydarzyło w Madison County” Clinta Eastwooda. Jako reżyser zadebiutował w 1998 roku „Pełnią życia”. Później wraz z Tedem Demme nakręcił dokument „Burzliwe lata siedemdziesiąte” oraz samodzielnie filmy „P.S. Kocham cię” oraz „Wolność słowa”. Szukając odtwórców głównych ról do „Pięknych istot” przesłuchał ponad tysiąc aktorów i aktorek, ostatecznie wybierając mało znanych Aldena Ehrenreicha oraz Alice Englert, córkę reżyserki i scenarzystki Jane Campion. Alden Ehrenreich zaczął pisać, reżyserować oraz grać filmach jeszcze w szkole, dzięki czemu został odkryty na pewnej bar micwie przez samego Stevena Spielberga. W 2009 zagrał główną rolę w „Tetro” Francisa Forda Coppoli, a niedawno u tego samego reżysera w „Twixt”. Wystąpił też w thrillerze „Stoker” Park Chan-wooka oraz „Blue Jasmine” Woody’ego Allena. Alice Englert zadebiutowała na ekranie w wieku 11 lat w „8”, filmie złożonym z noweli, zrealizowanych przez 8 różnych reżyserów, w tym Jane Campion, która napisała i wyreżyserowała część z córką w jednej z ról. Englert otrzymała nominację do British Independent Spirit Awards za rolę w „Ginger and Rosa” Sally Potter, zagrała też w „Singularity” Rolanda Joffe oraz „In Fear” Jeremy’ego Loveringa.
                        PREMIERA: CANAL+, niedziela, 9 marca 2014, 21:00
                        Ostatni raz edytowany przez Paweł_nc+; 2014-03-06, 09:41.

                        Komentarz



                        • ŚMIERTELNA PARANOJA
                          (El Paramo / SQUAD)
                          Horror, wojenny, Kolumbia, Argentyna, Hiszpania, 2011
                          reżyseria: Jaime Osorio Marquez
                          obsada: Juan David Restrepo, Mateo Stevel, Mauricio Navas, Andrés Castañeda, Daniela Catz, Julio César Valencia, Alejando Aguilar, Andres Torres, Nelson Camayo, Juan Pablo Barragan

                          Specjalny oddział żołnierzy zostaje wysłany na odludny i bagienny teren Kolumbii. Mają sprawdzić, co się wydarzyło w tamtejszej bazie, z którą kontakt został utracony kilka dni wcześniej. Dowództwo podejrzewa, że stała się ona celem ataku miejscowych partyzantów. Na miejscu nie ma nikogo oprócz zakutej w łańcuchy, zamurowanej czarnowłosej, niemej kobiety. Żołnierze widzą dziwne zapisy na ścianach, symbole na podłogach i wszechobecną krew. Jeden z nich znajduje notatki poprzedniej ekipy, w których jest mowa o tajemniczej kobiecie. Kiedy udaje jej się uciec, żołnierze dochodzą do wniosku, że była winna temu, co się wydarzyło. Rozpoczynają desperackie poszukiwania, pogrążając się z każda chwila cora bardziej w ogarniającej ich paranoi.
                          PREMIERA: CANAL+, poniedziałek, 10 marca 2014, 21:00
                          Ostatni raz edytowany przez Paweł_nc+; 2014-03-06, 09:45.

                          Komentarz



                          • FOT. MONOLITH FILMS

                            TRENER BARDZO OSOBISTY
                            (Playing for keeps)
                            komedia romantyczna, USA, 2012
                            Reżyseria: Gabriele Muccino
                            Obsada: Gerard Butler, Catherine Zeta-Jones, Jessica Biel, Uma Thurman, Dennis Quaid, Noah Lomax, Judy Greer

                            George Dryer (Gerard Butler) był niegdyś światowej klasy piłkarzem, który zachwycał grą na stadionach Europy. Dziś jest spłukany, ma długi i nie ma pojęcia, co począć ze swoim życiem. Postanawia odzyskać utraconą rodzinę: żonę Stacie (Jessica Biel) i 9-letniego syna Lewisa (Noah Lomax), z którym w ciągu pięciu lat od rozwodu widywał się sporadycznie. George zatrudnia się jako trener piłkarskiej drużyny swojego syna. Nie jest to zbyt prestiżowa posada, ale nieoczekiwanie daje mu sporo satysfakcji, a mamusie małych piłkarzy tracą dla niego głowę. Jego życie zamienia się w prawdziwy – choć przyjemny – koszmar. Nie może skupić się na byciu dobrym ojcem, kiedy pół miasteczka, w którym mieszka, wydaje się walczyć o jego względy.

                            Historia, którą widzowie widzą na ekranie została oparta na faktach. Jej geneza sięga czasów, kiedy Jonathan Mostow, jeden z producentów „Trenera bardzo osobistego”, świętował sukces wyreżyserowanego przez siebie „Terminatora 3: Buntu maszyn”. Chcąc spędzać więcej czasu z synem, Mostow zgłosił się do roli asystenta trenera drużyny baseballowej, w której jego malec występował. Wówczas poznał scenarzystę Robbiego Foxa („Poślubiłem morderczynię”), który był trenerem drużyny.
                            PREMIERA: CANAL+, wtorek, 11 marca 2014, 21:00
                            Ostatni raz edytowany przez Paweł_nc+; 2014-03-06, 09:46.

                            Komentarz



                            • RUSSENDISKO
                              (Russendisko)
                              Komedia, Niemcy, 2012
                              Reżyseria: Olivier Ziegenbalg
                              Obsada: Matthias Schweighöfer, Friedrich Mücke, Christian Friedel, Peri Baumeister, Susanne Bormann, Pheline Roggan

                              Jest lato 1990 roku, niedawno runął berliński mur. Trzej przyjaciele z Moskwy - Vladimir, Misza i Andriej - przyjeżdżają do niemieckiej stolicy. Mimo problemów z uzyskaniem karty stałego pobytu i brakiem pieniędzy, jest w nich dużo pozytywnej energii. Pragną tego, co każdy chłopak w ich wieku: chcą być gwiazdami rocka, poznawać piękne dziewczyny i imprezować. Tymczasem palą ogromne ilości papierosów i piją mnóstwo piwa. Zebrane puszki sprzedają, a uzyskane pieniądze inwestują w rozprowadzanie papierosów i alkoholu. Przełomem jest otwarcie klub nocny z rosyjską muzyką disco, który staje się ulubioną rozrywką Berlińczyków.

                              „Russendisko” to brawurowa komedia w rytmie rosyjskiego disco o miłości, przyjaźni, marzeniach i poszukiwaniu szczęścia. To połączenie „Good Bye Lenin” i „Amelii”, wypełnione młodzieńczą energią i entuzjazmem. Scenariusz powstał na podstawie wydanych w 2000 roku opowiadań Wladimira Kaminera. Trudne zadanie zebrania wielu wątków w spójną opowieść powiodło się. Kaminer miał wykrzyknąć po obejrzeniu obrazu: „Dokładnie tak to było”. Dynamizm filmu podkreślają świetne zdjęcia autorstwa Tetsuo Nagaty, wielokrotnie nagradzanego operatora zdjęć m.in. do filmów „Istota”, „Bazyl. Człowiek z kulą w głowie” czy „Niczego nie żałuję. Edith Piaf”. Sobotnie rosyjskie wieczory pod nazwą Russendisko do dziś cieszą się olbrzymią popularnością w berlińskim klubie Kaffe Burger, o którego początkach opowiada film.
                              PREMIERA: CANAL+, środa, 12 marca 2014, 21:00
                              Ostatni raz edytowany przez Paweł_nc+; 2014-03-06, 09:47.

                              Komentarz



                              • © Kino ŒŚwiat 2014

                                KOLEKCJONER
                                (The Collection)
                                horror, USA, 2012
                                reżyseria: Marcus Dunstan
                                obsada: Josh Stewart, Emma Fitzpatrick, Christopher McDonald, Lee Tergesen, Tim Griffin, Erin Way, Randall Archer

                                „Kolekcjoner” jest sequelem filmu „The Collector" z 2009 roku tego samego reżysera. W pierwszej części Arkin (Josh Stewart) cudem uszedł z życiem z rąk sadystycznego mordercy (Randall Archer). W kontynuacji horroru chłopak zostaje zmuszony do ponownej konfrontacji z psychopatą. Pochodząca z zamożnej rodziny Elena (Emma Fitzpatrick) wybiera się z przyjaciółmi do sekretnego klubu, o którym wiedzą nieliczni. Na miejscu dochodzi do krwawej jatki – Kolekcjoner za pomocą kombajnu wybija w pień większość imprezowiczów i uprowadza Elenę do hotelu przekształconego w labirynt tortur. Ojciec dziewczyny (Christopher McDonald) nie szczędzi środków, aby ją ocalić. Odnajduje Arkina i szantażem wymusza na nim dołączenie do ekipy najemników wybierającej się do hotelu na ratunek córce milionera. Reżyser Marcus Dunstan ma doświadczenie przy pracy nad filmami z gatunku gore. To on odpowiadał za scenariusz do czterech części „Piły”. Grającego głównego bohatera Josha Stewarta widzowie mogą znać z takich produkcji, jak „Mroczny Rycerz powstaje” czy „Prawo zemsty”. Z kolei Emma Fitzpatrick na dużym ekranie debiutowała w „The Social Network” Davida Finchera.
                                PREMIERA: CANAL+, piątek, 14 marca 2014, 23:00
                                Ostatni raz edytowany przez Paweł_nc+; 2014-03-06, 09:50.

                                Komentarz

                                Pracuję...
                                X
                                nc+